आत्मदोष-उपदेशः तथा भीम-धृष्टद्युम्नयोः संयोगः
Self-Causation Counsel and the Bhīma–Dhṛṣṭadyumna Convergence
ततो दुर्योधनो राजा कलिज्रैर्बहुभिवृत: । पुरस्कृत्य रणे भीष्म पाण्डवानभ्यवर्तत,उस समय बहुसंख्यक कलिंगोंसे घिरे हुए राजा दुर्योधनने युद्धमें भीष्मको आगे करके पाण्डवोंपर आक्रमण किया
tato duryodhano rājā kaliṅgair bahubhir vṛtaḥ | puraskṛtya raṇe bhīṣmaṃ pāṇḍavān abhyavartata ||
Pagkaraan, si Haring Duryodhana, na napalilibutan ng maraming mandirigma ng Kaliṅga, ay sumulong laban sa mga Pāṇḍava, inilalagay si Bhīṣma sa unahan ng labanan. Ipinakikita ng tagpong ito ang sinadyang pag-asa sa pinakagalang at pinakakinatatakutang nakatatanda bilang kalasag at sibat na panguna, at lalo nitong pinatitingkad ang bigat na moral ng digmaang ginagawang kasangkapan ng ambisyon ang awtoridad at pagkakamag-anak.
संजय उवाच
The verse highlights how power often seeks legitimacy and strength by placing revered authority at the front. Ethically, it points to the tension between venerable duty and the purposes it is made to serve—an implicit reminder that strategic success does not automatically confer moral rightness.
Sañjaya reports that Duryodhana, backed by many Kaliṅga fighters, advances to attack the Pāṇḍavas, appointing Bhīṣma as the foremost leader in the fighting line.