इतरेतरमन्वीयुर्यथाभागमवस्थिता: । रथिनः पत्तयश्चैव दन्तिन: सादिनस्तथा,फिर यथाभाग खड़े हुए रथी, पैदल, हाथीसवार और घुड़सवार सब एक-दूसरेका अनुसरण करते हुए चल दिये
itaretaramanvīyur yathābhāgam avasthitāḥ | rathinaḥ pattayaś caiva dantinaḥ sādinās tathā ||
Wika ni Sañjaya: Nakaayos ayon sa kani-kanilang bahagi, ang mga mandirigmang nakasakay sa karwahe, ang mga kawal na naglalakad, ang mga sakay sa elepante, at ang mga kabalyero ay sumulong—bawat pangkat ay sumusunod sa kasunod sa maayos na pagkakasunud-sunod. Ipinakikita ng pag-usad na ito ang disiplinadong pagkakaugnay sa digmaan, kung saan ang tungkulin ay isinasagawa sa pamamagitan ng kaayusan at pagsunod, hindi ng bugso ng marahas na damdamin.
संजय उवाच
Even in warfare, action is expected to be governed by order, discipline, and assigned duty (yathābhāgam). The verse highlights coordinated conduct rather than chaotic aggression, implying that responsibility and structure shape ethical action in a grave context.
Sañjaya describes the troops beginning to move forward in formation: chariot-warriors, infantry, elephant units, and cavalry proceed in their respective divisions, following one another as the battle lines advance.