Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
तस्य तत् सुमहद् रूप॑ दृष्टवा सर्वे महारथा:
tasya tat sumahad rūpaṃ dṛṣṭvā sarve mahārathāḥ
Sinabi ni Sañjaya: Nang makita nila ang anyo niyang lubhang napakalaki at nakapanghihilakbot, ang lahat ng dakilang mandirigmang nakasakay sa karwahe ay napuno ng pagkamangha at pangamba—isang pagtatagpo na pansamantalang nagpapahinto sa karaniwang tapang sa digmaan at nag-uudyok kahit sa batikang mandirigma na harapin ang kapangyarihang lampas sa lakas ng tao.
संजय उवाच
Even the mightiest warriors are humbled when confronted with a reality greater than human strength; true discernment in war requires recognizing limits of ego and power, and responding with restraint and moral clarity rather than mere bravado.
Sañjaya reports that all the foremost fighters, upon seeing an extraordinarily immense form associated with him (the referenced figure in context), react collectively—signaling a turning point where the battlefield is overshadowed by a display that inspires awe and fear.