Arjuna’s Advance toward Bhīṣma; The Gāṇḍīva’s Signal and the Armies’ Convergence (भीष्माभिमुखगमनम् — गाण्डीवनिर्घोष-ध्वजवर्णनम्)
त॑ चैव पाण्डवा: सर्वे सात्यकिं रभसं रणे । परिवार्य स्थिता: संख्ये समनन््तात् सुमहौजस:,उधर महान् तेजस्वी समस्त पाण्डव भी युद्धमें वेगपूर्वक आगे बढ़नेवाले सात्यकिको सब ओरसे घेरकर समरभूमिमें डट गये
taṁ caiva pāṇḍavāḥ sarve sātyakiṁ rabhasaṁ raṇe | parivārya sthitāḥ saṅkhye samantāt sumahaujasaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: At ang lahat ng Pāṇḍava, na pinalilibutan si Sātyaki—na sumusugod nang may bugso at bilis sa digmaan—ay nanindigang matatag sa larangan, at inikutan siya sa lahat ng panig sa kanilang dakilang lakas. Ipinakikita ng tagpong ito ang etikang mandirigma ng pagkakaisa: sa gitna ng kaguluhan, ang matuwid na landas ay hindi ang nag-iisang pagyayabang ng tapang, kundi ang magkakaugnay na pag-iingat sa kakampi at ang sabayang pagtindig laban sa panganib.
संजय उवाच
Even within warfare, conduct aligned with dharma emphasizes collective responsibility—protecting comrades, maintaining formation, and acting with disciplined strength rather than isolated recklessness.
Sātyaki advances fiercely in battle; the Pāṇḍavas respond by forming around him on all sides, standing firm in the fight and effectively shielding/supporting him amid the combat.