Adhyāya 65: Dawn Assembly, Makara–Śyena Vyūhas, and Commander Engagements
तान् भीमसेन: संक्रुद्धों धृष्टद्युम्नश्व॒ पार्षत: । द्रौपदेयाइभिमन्युश्न माद्रीपुत्रो च पाण्डवी,आपके इन दस महारथी पुत्रोंको क्रोधमें भरे हुए भीमसेन, ट्रुपदपुत्र धृष्टद्युम्न, माद्रीकुमार पाण्डुपुत्र नकुल-सहदेव, पाँचों भाई द्रौपदीकुमार और अभिमन्यु--इन दस ही महारथियोंने रोका। प्रजानाथ! ये सब लोग नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंका प्रहार कर रहे थे
tān bhīmasenaḥ saṅkruddho dhṛṣṭadyumnaś ca pārṣataḥ | draupadeyāś cābhimanyuś ca mādrīputraś ca pāṇḍavaḥ ||
Sinabi ni Sanjaya: Ang mga mandirigmang iyon ay napigil ni Bhīmasena na nag-aalab sa galit, at ni Dhṛṣṭadyumna, anak ni Pārṣata (Drupada), kasama ang mga anak ni Draupadī, si Abhimanyu, at ang Pāṇḍava na isinilang kay Mādrī. O panginoon ng mga tao, ang mga bayaning ito’y humahampas sa sari-saring paraan gamit ang kanilang mga sandata at mga palaso, nakatindig na parang disiplinadong pader laban sa mga kampeon ng kalaban sa siksik ng labanan.
संजय उवाच
The verse highlights coordinated martial responsibility: key Pāṇḍava champions act together to restrain the enemy’s advance. Ethically, it reflects kṣatriya-dharma—protecting one’s side through disciplined resistance—while also showing how anger (saṅkruddha) is present yet directed toward a collective duty in war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a group of Pāṇḍava heroes—Bhīma, Dhṛṣṭadyumna, the Draupadī’s sons, Abhimanyu, and the Mādrī-born Pāṇḍava(s)—blocked and engaged the opposing warriors, striking with various weapons and missiles in the thick of battle.