Shloka 24
भीष्मपर्व — अध्याय ६२: वासुदेवमहात्म्यप्रशंसा (देव–ब्रह्मसंवादः)
तावास्थितावेकरथं सौभद्रशिनिपुड्भवौ | सौबलीं समरे सेनां शातयेतां समनन््ततः,उधर सहस्रों रथी जब इधर-उधर भाग रहे थे, उसी समय एक रथपर बैठे हुए अभिमन्यु और सात्यकि सुबलपुत्रकी सेनाका संग्रामभूमिमें सब ओरसे संहार करने लगे
tāv āsthitāv ekarathaṃ saubhadraśinipuṅgavau | saubalīṃ samare senāṃ śātayetāṃ samantataḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Habang ang libu-libong mandirigmang nakasakay sa karwahe ay nagkakawatak-watak at tumatakas sa iba’t ibang panig, si Abhimanyu—anak ni Subhadrā—at si Sātyaki—pinakamagiting sa angkan ng Śini—ay magkasamang tumindig sa iisang karwahe at, sa gitna ng labanan, nilipol ang hukbo ni Saubala sa lahat ng dako.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid the chaos and moral strain of war, steadfast courage joined with loyal cooperation can protect one’s side and restore order; the verse highlights disciplined heroism and solidarity as stabilizing forces.
As many chariot-fighters flee in confusion, Abhimanyu and Sātyaki share a single chariot and attack the Saubala (Śakuni’s) forces, cutting them down from all directions on the battlefield.