Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
सच पारावताश्वस्य रथे हेमपरिष्कृते । कोविदारध्वजं दृष्टवा भीमसेन: समाश्वसत्
sa ca pārāvatāśvasya rathe hemapariṣkṛte | kovidāradhvajaṃ dṛṣṭvā bhīmasenaḥ samāśvasat ||
Wika ni Sañjaya: Nang makita ang bandilang may tanda ng punong kovidāra na humahapay sa maringal na karwaheng ginayakan ng ginto at hinihila ng mga kabayong kulay-kalapati—ang karwahe ni Dhṛṣṭadyumna—nakadama si Bhīmasena ng matinding katiyakan. Sa gitna ng di-tiyak na digmaan, ang sagisag at kahandaan ng mapagkakatiwalaang kakampi ay nagpapapanatag ng isip at muling nagpapasiklab ng loob sa tungkulin.
संजय उवाच
In a crisis like war, confidence is strengthened by reliable companions and clear signs of preparedness. The verse highlights how symbols of allied strength and leadership can steady one’s mind, helping a warrior remain firm in dharma—performing one’s duty without wavering.
Sañjaya describes Bhīma noticing Dhr̥ṣṭadyumna’s richly decorated chariot, drawn by dove-coloured horses, with a banner bearing the kovidāra (kacanāra) emblem. Seeing this, Bhīma feels reassured and encouraged on the battlefield.