Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
ततो भीमो महावेगां त्यक्त्वा गुर्वी महागदाम्
tato bhīmo mahāvegāṃ tyaktvā gurvīṃ mahāgadām
Wika ni Sañjaya: “Pagkaraan, iniwan ni Bhīma ang kanyang mabigat at makapangyarihang pamalo (gada) na humahampas nang ubod-lakas, at binago ang kanyang tindig sa gitna ng labanan—isang kilos na nagpapahiwatig ng pagbabago ng taktika sa ilalim ng walang humpay na hinihingi ng digmaang ayon sa dharma.”
संजय उवाच
The verse highlights disciplined action in war: even a mighty warrior must adapt means to circumstance. Strength is not merely in wielding a weapon, but in choosing and relinquishing tools appropriately while remaining within the demands of kṣatriya-dharma.
Sañjaya narrates that Bhīma sets aside his heavy, powerful mace. This indicates a shift in immediate combat method—either to take up another weapon, engage differently, or respond to a changing tactical moment on the battlefield.