Shloka 113
Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)
ततः शैक्यायसी गुर्वी प्रगृह्दा बलवान् गदाम् । भीमसेनस्ततस्तूर्ण पुप्लुवे मनुजर्षभ,नरश्रेष्ठ तब बलवान भीमसेन पूर्णतः लोहेके सारतत्त्व (फौलाद)-की बनी हुई भारी गदा हाथमें लेकर तुरंत उस रथसे कूद पड़े
tataḥ śaikyāyasī gurvī pragṛhya balavān gadām | bhīmasenas tataḥ tūrṇaṁ pupluve manujarṣabha ||
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan nito, ang makapangyarihang si Bhīmasena, matapos hawakan ang isang mabigat na pamalong yari sa matibay na bakal, ay agad na lumundag mula sa karwahe—gaya ng isang toro sa hanay ng mga tao—handa nang itulak ang labanan sa sariling lakas. Ipinahihiwatig ng sandaling ito ang kanyang matibay na pasya: sa pugon ng digmaan, pinili niya ang tuwirang sagupaan, pasan ang bigat ng sandata at ng pananagutan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya resolve and accountability in battle: a warrior does not hesitate when duty calls, but commits fully—symbolized by Bhīma firmly taking up a heavy weapon and entering direct combat.
Sañjaya reports that Bhīmasena grasps a heavy iron mace and quickly leaps down from the chariot, signaling an immediate move to close-quarters fighting.