भीष्मधनंजयद्वैरथम्
Bhīṣma–Dhanaṃjaya Duel and the Opening Clash
अर्जुन: समरश्लाघी भीष्मस्यावारयद् दिश: । तदनन्तर युद्धकी श्लाघा रखनेवाले पाण्डुनन्दन अर्जुनने अच्छी तरह छोड़े हुए एक हजार बाणोंद्वारा भीष्मको सब ओरसे रोक दिया ।। ४३ ह ।। शरजालं ततस्तत् तु शरजालेन मारिष
arjunaḥ samaraślāghī bhīṣmasyāvārayad diśaḥ | tadanantaraṃ yuddhakīrtiślāghārakṣaṇavāle pāṇḍunandana arjunena suṣṭhu muktaisahasraśarair bhīṣmo sarvataḥ paryavāryata || śarajālaṃ tatastat tu śarajālena māriṣa ||
Sinabi ni Sañjaya: “Si Arjuna, bantog sa digmaan, ay pinigil ang pagkilos ni Bhīṣma sa lahat ng panig. Pagkaraan, ang anak ni Pāṇḍu—si Arjuna—upang ingatan ang dangal ng isang kṣatriya, ay pumaligid kay Bhīṣma mula sa bawat dako sa pamamagitan ng isang libong palasong mahusay na pinakawalan, na wari’y lambat ng mga palaso laban sa sariling ulang-palaso ni Bhīṣma.”
संजय उवाच
The passage highlights Kṣatriya-dharma: in a righteous war one must act with disciplined excellence and unwavering resolve, even against revered elders, without abandoning duty or composure.
Sañjaya describes Arjuna countering Bhīṣma’s assault by releasing a large volley—likened to a net of arrows—so that Bhīṣma is effectively checked and hemmed in on all sides.