ततो द्रोणं महेष्वासं गाड़ेयस्य प्रिये रतम्
tato droṇaṃ maheṣvāsaṃ gāḍeyasya priye ratam
Pagkaraan, isinalaysay ni Sañjaya si Droṇa, ang dakilang mamamana, bilang isang taong taimtim na abala sa mga gawaing minamahal ni Gāḍeya—hudyat na si Droṇa ay nakahanay at masiglang nagsusulong ng mga layuning pinahahalagahan ng nasabing tauhan sa gitna ng umuusbong na salaysay ng digmaan.
संजय उवाच
The line foregrounds how a warrior’s conduct in war is shaped by allegiance and commitment—being 'rata' (devoted/engaged) in what is 'priya' (dear) to an associated leader or cause—raising ethical reflection on loyalty as a driving force in dharmic and adharmic outcomes.
Sanjaya continues his battlefield narration by pointing out Droṇa, describing him as a mighty archer and indicating that he is actively engaged in pursuing what is dear to 'Gāḍeya', i.e., acting in alignment with that person’s favored aim or side in the conflict.