अध्याय ५५ — भीष्मस्य प्रचण्डविक्रमः, अर्जुनप्रत्युत्तरं, कृष्णस्य चक्रोद्यतिः
Chapter 55: Bhīṣma’s onslaught, Arjuna’s counter, and Kṛṣṇa’s raised discus
ततो दुर्योधनो राजा सहित: सर्वसोदरै: । अश्वातकैर्विकर्णक्ष॒ तथा चाम्बछकोसलै:
tato duryodhano rājā sahitaḥ sarvasodaraiḥ | aśvātakaiḥ vikarṇaś ca tathā cāmbaṣṭha-kosalaiḥ śakunine (sabalaputrāya) senā-sahitaḥ droṇācārya-rakṣaṇe yogaṃ dadau |
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan, si Haring Duryodhana, kasama ang lahat ng kanyang mga kapatid, at kaisa ang mga mandirigma ng Aśvātaka, Vikarna, Ambaṣṭha at Kosala, ay inayos ang kanyang mga puwersa upang ipagtanggol si Droṇācārya. Pagkatapos nito, sa labis na galak at napaliligiran ng mga kapatid at kapanalig na hukbo, inako rin niya ang pag-iingat sa hukbo ni Śakuni, anak ni Subala.
(संजय उवाच
The verse highlights how, in war, leaders prioritize the protection of key commanders and allies; ethically, it underscores the Mahābhārata’s recurring tension between loyalty to one’s faction and the broader demands of dharma—showing how strategic cohesion can persist even when moral clarity is strained.
Sañjaya reports that Duryodhana, with his brothers and allied regional contingents, commits his forces to guarding Droṇācārya and then to protecting Śakuni’s army—indicating a deliberate consolidation of defensive support around crucial Kaurava leaders.