गौरुडव्यूह-रचना तथा अर्धचन्द्र-प्रत्यव्यूह
Garuḍa Array and the Ardhacandra Counter-Formation
एवं जीवितमादाय श्वेतदेहाज्जगाम ह । जैसे डूबता हुआ सूर्य अपनी प्रभा साथ लेकर शीघ्र ही अस्त हो जाता है, उसी प्रकार वह बाण श्वेतके शरीरसे उसके प्राण लेकर चला गया ।।
evaṁ jīvitam ādāya śvetadehāj jagāma ha | tatha bhīṣmeṇa naravyāghraṁ vinītaṁ yudhi ||
Wika ni Sañjaya: Kaya ng araw na mabilis lumulubog na tangan ang sariling ningning, gayon din ang palasong iyon—umalis mula sa katawan ni Śveta na dala ang kaniyang buhay. Sa ganitong paraan, ang “tigre sa mga tao” ay napatumba sa labanan sa kamay ni Bhīṣma, na lalo pang naglilinaw sa tiyak at mabagsik na pag-iral ng kamatayan sa gitna ng digmaang itinuturing na matuwid.
संजय उवाच
The verse highlights the inevitability of death in the battlefield and the solemn gravity of kṣatriya-dharma: even the most radiant hero can be extinguished swiftly, like the sun setting, reminding listeners to see war as a realm of duty and consequence rather than mere triumph.
Sañjaya describes Śveta being struck down by Bhīṣma. The arrow is poetically said to ‘take away’ Śveta’s life as it leaves his body, compared to the sun that sets while carrying its light—emphasizing the suddenness and finality of the blow.