गौरुडव्यूह-रचना तथा अर्धचन्द्र-प्रत्यव्यूह
Garuḍa Array and the Ardhacandra Counter-Formation
एके रथं पर्यवहंस्तुरगा: सतुरड्रमम् । युवानं निहतं वीरं लम्बमानं सकार्मुकम्
sañjaya uvāca | eke rathaṁ paryavahaṁs turagāḥ sa-turaṅgamam | yuvānaṁ nihataṁ vīraṁ lambamānaṁ sa-kārmukam, jighāṁsantaṁ yudhāṁ śreṣṭha tadā āsīt tumulaṁ mahat |
Wika ni Sañjaya: “O Hari, may ilang kabayong karga ang karwahe at nagwawala, humahagibis kung saan-saan. Sa ibabaw nito ay nakabitin ang isang batang mandirigmang napatay, nakayakap pa rin sa kaniyang pana. Nang sumulong ang mga pangunahing mandirigma na may hangaring pumatay, ang sagupaan noon ay naging isang napakalaki at kakila-kilabot na kaguluhan.”
संजय उवाच
The verse underscores the grim ethical cost of war: even heroic youth can be reduced to a lifeless body amid chaos, while combatants—driven by the intent to kill—intensify the tumult. It implicitly warns that kṣatriya valor operates within a tragic field where dharma and destruction coexist.
Sañjaya reports a moment of battlefield confusion: horses bolt while still hauling a chariot, and a young warrior lies slain, hanging from the chariot with his bow. Meanwhile, leading fighters surge forward with lethal intent, and the fighting swells into a great uproar.