Shloka 7
अभिमन्यु: सुसंक्रुद्ध: पिशज्ैस्तुरगोत्तमै: । संयुक्त रथमास्थाय प्रायाद् भीष्मरथं प्रति,यह देख अभिमन्यु अत्यन्त कुपित हो पिंगलवर्णके श्रेष्ठ घोड़ोंसे जुते हुए रथपर बैठकर भीष्मके रथकी ओर दौड़े आये। उनका वह रथ कर्णिकारके चिह्नसे युक्त स्वर्णनिर्मित विचित्र ध्वजसे सुशोभित था। उन्होंने भीष्मपर तथा उनकी रक्षाके लिये आये हुए उन श्रेष्ठ रथियोंपर भी आक्रमण किया
sañjaya uvāca | abhimanyuḥ susaṁkruddhaḥ piśaṅgaiḥ turagottamaiḥ saṁyuktaṁ ratham āsthāya prāyād bhīṣma-rathaṁ prati |
Sinabi ni Sañjaya: Si Abhimanyu, nag-aalab sa matinding poot, ay sumakay sa karwaheng nakayuko sa pinakamahuhusay na kabayong kulay dilaw-kayumanggi at dumiretso sa karwahe ni Bhīṣma. Kumikinang ang kanyang sasakyan sa gintong bandilang masining ang pagkakayari, na may sagisag ng punong karnikāra. Sa init ng labanan, sinalakay niya hindi lamang si Bhīṣma kundi pati ang mga pangunahing mandirigmang-karwahe na dumating upang ipagtanggol ito.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya impulse toward decisive action in battle, while implicitly warning how anger (krodha) can drive escalation. It frames heroism as duty-bound courage, yet ethically tense when youthful fury confronts venerable elders and their protectors.
Abhimanyu, enraged, mounts a chariot drawn by excellent tawny horses and charges toward Bhīṣma’s chariot. His chariot is described as distinguished by a prominent banner (with the karnikāra emblem per the accompanying description), and he attacks Bhīṣma along with the elite warriors guarding him.