Shloka 47
तावकानां रथा: सप्त समन्तात् पर्यवारयन् । मद्रराजमभभीप्सन्तो मृत्योर्दष्टान्तरं गतम्,मतवाले हाथीके समान पराक्रम प्रकट करनेवाले श्वेतको धावा करते देख आपके सात रथियोंने मौतके दाँतोंमें फँसे हुए मद्रराज शल्यको बचानेकी इच्छा रखकर उन्हें चारों ओरसे घेर लिया इति श्रीमहाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि श्वेतयुद्धे सप्तचत्वारिंशो 5ध्याय: ।। ४७ || इस प्रकार श्रीमह्याभारत भीष्मपर्वके अन्तर्गत भीष्मवधपर्वमें क्षेत॒युद्धविषयक सैंतालीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
tāvakānāṁ rathāḥ sapta samantāt paryavārayan | madrarājam abhīpsanto mṛtyor daṣṭāntaraṁ gatam ||
Wika ni Sañjaya: Ang pito ninyong mandirigmang sakay ng karwahe ay pumaligid mula sa lahat ng panig sa hari ng Madra na si Śalya—na tila nahulog na sa mismong pangil ng kamatayan—upang siya’y ipagsanggalang, nang makita nilang si Śveta ay sumugod na may lakas na gaya ng nagngangalit na elepante.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violent conflict, the epic highlights a warrior’s duty of loyalty and protection toward comrades and leaders. The impulse to shield Śalya—described as caught in death’s jaws—reflects the battlefield ethic that one must not abandon an ally in peril, even when facing a formidable opponent.
As Śveta charges with overwhelming force, seven chariot-warriors from the Kaurava side quickly form a protective ring around Śalya, the king of Madra, to save him from imminent destruction.