Bhīmasena’s Kalinga Engagement and the Approach of Bhīṣma (भीमसेन-कालिङ्ग-संग्रामः)
न शेकुश्वलितुं केचित् संनिपत्य रथा रथै: । रथोंके ईषादण्ड और कूबर भी सामने आये हुए रथोंके ईषादण्ड और कूबरोंसे भिड़कर टूक-टूक हो गये। एक दूसरेको मार डालनेकी इच्छा रखनेवाले कितने ही रथ दूसरे रथोंसे आमने-सामने भिड़कर एक पग भी इधर-उधर चल न सके
na śekuś valituṃ kecit sannipatya rathā rathaiḥ |
Wika ni Sañjaya: May ilan na hindi man lamang maipihit ang kanilang karwahe; nang magsiksikan, karwahe ang sumalubong sa karwahe nang harapan. Ang mga poste at pamatok, sa pagbangga sa poste at pamatok ng kalaban, ay nadurog sa pira-piraso. Maraming karwahe, na pinapatakbo ng pagnanais na magpatayan, ang nagbanggaan nang mukha sa mukha at hindi na makakilos kahit isang hakbang sa alinmang panig.
संजय उवाच
The verse highlights how uncontrolled aggression and the single-minded urge to kill can trap warriors in chaos, where even basic maneuvering fails; it implicitly contrasts disciplined martial conduct with blind fury that destroys both means (chariots) and agency (movement).
Sañjaya describes a dense clash of chariots in the Kurukṣetra war: chariots press together so tightly that some cannot turn, and the poles and yokes smash as cars collide head-on, leaving many vehicles jammed and immobile.