Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
तयोरयुद्धं समभवद् घोररूपं विशाम्पते । दारयेतां सुसंक्रुद्धावन्योन्यमपराजितौ,प्रजानाथ! फिर उन दोनोंमें बड़ा भयंकर युद्ध होने लगा। किसीसे पराजित न होनेवाले वे दोनों वीर अत्यन्त कुपित होकर एक दूसरेको विदीर्ण किये देते थे
tayor yuddhaṃ samabhavad ghorarūpaṃ viśāṃpate | dārayetāṃ susaṃkruddhāv anyonyam aparājitau prajānātha |
Sinabi ni Sañjaya: O panginoon ng mga tao, sa pagitan nilang dalawa ay sumiklab ang isang labanan na kakila-kilabot ang anyo. Hindi kailanman napasuko ninuman, at nag-aalab sa matinding poot, ang dalawang mandirigma ay naglalaslasan—bawat isa’y nagsisikap na durugin ang kabila, habang ang dahas ng digmaan ay lumulubha nang walang pagpigil.
संजय उवाच
The verse highlights how unchecked anger (krodha) intensifies conflict: even mighty, undefeated heroes become mutually destructive when wrath governs them. It implicitly contrasts martial valor with the ethical danger of rage overwhelming discernment.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that a terrifying duel has erupted between two warriors. Both are described as unconquered and fiercely enraged, striking and rending each other in a brutal exchange.