Shloka 53
Droṇa–Dhṛṣṭadyumna-yuddha (द्रोण-धृष्टद्युम्न-युद्धम्) — Tactical duel and allied interventions
गौतम॑ं कैकय: क्रुद्धः शरवृष्ट्या भ्यपूरयत् । भरतनन्दन! केकयराज बृहत्क्षत्रपर शरद्वानके पुत्र कृपाचार्यने आक्रमण किया और अपने बाणोंकी वर्षद्वारा उन्हें ढक दिया। तब केकयराजने भी क्ुद्ध होकर अपने सायकोंकी वर्षासे कृपाचार्यको आच्छादित कर दिया || ५२ ह || तावन्योन्यं हयान् हत्वा धनुश्छित्त्वा च भारत,भारत! वे दोनों वीर एक-दूसरेके घोड़ोंको मार धनुषके टुकड़े करके रथहीन हो अमर्षमें भरकर खड्गद्वारा युद्ध करनेके लिये आमने-सामने खड़े हुए। फिर तो उन दोनोंमें अत्यन्त भयंकर एवं दारुण युद्ध होने लगा
Gautamaṁ Kaikayaḥ kruddhaḥ śaravṛṣṭyābhyapūrayat.
Wika ni Sañjaya: Sa galit, binaha ng hari ng Kaikeya si Gautama (Kṛpa) ng siksik na ulang-palaso. Sa init ng labanan, poot ang sumasagot sa poot: umigting ang sagupaan sa palitan ng mga palaso, na nagpapakita kung paanong ang galit sa digmaan ay mabilis magpalala ng karahasan at magtulak sa mas mabagsik na pagganti.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) fuels reciprocal retaliation: once wrath takes over, combat tends to intensify beyond restraint, illustrating an ethical warning about the self-propagating nature of violence.
Sañjaya describes the Kaikaya king, enraged, overwhelming Gautama (Kṛpa) with a heavy barrage of arrows—an exchange of missile-fire that signals a fierce escalation in their duel.