पितामहमभिप्रेक्ष्य धर्मराजो युधिष्ठिर: । वाग्यत: प्रययौ येन प्राडुमुखो रिपुवाहिनीम्,राजन! तदनन्तर वीर राजा युधिष्ठिरने समुद्रके समान उन दोनों सेनाओंको युद्धके लिये उपस्थित और चंचल हुई देख कवच खोलकर अपने उत्तम आयुधोंको नीचे डाल दिया और रथसे शीघ्र उतरकर वे पैदल ही हाथ जोड़े पितामह भीष्मको लक्ष्य करके चल दिये। धर्मराज युधिष्छिर मौन एवं पूर्वाभिमुख हो शत्रुसेनाकी ओर चले गये
pitāmaham abhiprekṣya dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ | vāgyataḥ prayayau yena prāṅmukho ripuvāhinīm ||
Wika ni Sañjaya: Nang makita ang Lolo, si Dharmarāja Yudhiṣṭhira—pinipigil ang pananalita—ay naglakad patungo sa kanya, nakaharap sa silangan, sa direksiyon ng hukbong kaaway. Ipinakikita ng sandaling ito ang bigat ng kanyang paninindigang etikal: kahit nasa bingit ng digmaan, lumalapit siya sa iginagalang na nakatatanda sa disiplinadong katahimikan, ginagabayan ng dharma at hindi ng bugso ng damdamin.
संजय उवाच
Even in war, dharma requires inner discipline and reverence: Yudhiṣṭhira restrains speech (vāg-yataḥ) and approaches the elder Bhīṣma with solemn self-control, showing that righteous conduct is not suspended by conflict.
On the battlefield, Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira, seeing Bhīṣma, proceeds toward him in silence, facing east and moving in the direction of the enemy host—an approach that anticipates seeking permission/blessings from the revered grandsire before battle.