Shloka 5
सम्बन्ध-- अब उपर्युक्त प्रकारसे आदिपुरुष परमपदस्वरूप परमेश्वरकी शरण होकर उसको प्राप्त हो जानेवाले पुरुषोंके लक्षण बतलाये जाते हैं-- निर्मानमोहा: जितसड्भदोषा३ अध्यात्मनित्याः विनिवृत्तकामा: | दब्दैविमुक्ता: सुखदु:खसंज्ञै- गच्छन्त्यमूढा: पदमव्ययं तत्,जिनका मान और मोह नष्ट हो गया है, जिन्होंने आसक्तिरूप दोषको जीत लिया है, जिनकी परमात्माके स्वरूपमें नित्य स्थिति है और जिनकी कामनाएँ पूर्णरूपसे नष्ट हो गयी हैं, वे सुख-दुःख नामक द्वन्द्ोंसे विमुक्त+ ज्ञानीजन उस अविनाशी परमपदको प्राप्त होते हैं
nirmānamohā jitasaṅgadoṣā adhyātmanityā vinivṛttakāmāḥ | dvandvair vimuktāḥ sukhaduḥkhasaṃjñair gacchanty amūḍhāḥ padam avyayaṃ tat ||
Yaong mga napawi na ang pagmamataas at pagkalito, nagapi na ang kamalian ng pagkakapit, matatag na nananahan sa Sarili, at ganap nang humupa ang mga pagnanasa—ang mga pantas na malinaw ang paningin, pinalaya mula sa mga salungatang tinatawag na ligaya at dalamhati—ay tumutungo sa yaong di-nasisirang kataas-taasang kalagayan.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Liberation is characterized by the dissolution of ego and delusion, victory over attachment, steady abidance in the Self, cessation of craving, and freedom from the pleasure–pain duality; such clear-minded persons attain the imperishable supreme state.
In the midst of the Mahabharata war setting (Bhishma Parva), the teaching turns inward: the verse describes the qualities of those who, taking refuge in the Supreme, become fit to attain the highest imperishable goal—highlighting inner renunciation and equanimity rather than external circumstance.