Daivī–Āsurī Sampad-Vibhāga (दैवी–आसुरी संपद्विभागः) | Division of Constructive and Destructive Dispositions
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मीनी संतुष्टो येन केनचित् । अनिकेतः* स्थिरमतिर्भक्तिमान् मे प्रियो नर:
tulya-nindā-stutir maunī santuṣṭo yena kenacit | aniketaḥ sthira-matir bhaktimān me priyo naraḥ ||
Ang tumitingin na magkapantay ang paninisi at papuri, tahimik at mapagnilay sa loob, laging nasisiyahan sa anumang dumarating para lamang maitawid ang katawan, walang pagkakapit sa anumang tiyak na tahanan, matatag ang pag-unawa at may bhakti—siya ang taong minamahal Ko.
अजुन उवाच
The verse praises a devotee’s ethical steadiness: remaining even-minded amid praise and blame, living with simple contentment, not clinging to possessions or residence, and maintaining firm understanding rooted in devotion.
In the Bhīṣma Parva’s dialogue setting, Arjuna speaks while discussing spiritual and moral qualities; here he articulates the traits of a person who is especially dear—one marked by equanimity, detachment, and devotion.