Shloka 6
यथा55काशस्थितो नित्यं वायु: सर्वत्रगो महान् । तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय,जैसे आकाशसे उत्पन्न सर्वत्र विचरनेवाला महान् वायु सदा आकाशमें ही स्थित है, वैसे ही मेरे संकल्पद्वारा उत्पन्न होनेसे सम्पूर्ण भूत मुझमें स्थित हैं, ऐसा जानः
yathākāśa-sthito nityaṃ vāyuḥ sarvatrago mahān | tathā sarvāṇi bhūtāni mat-sthānīty upadhāraya ||
Kung paanong ang makapangyarihang hangin, bagama’t gumagala sa lahat ng dako, ay laging nasa loob ng kalawakan, gayon din unawain na ang lahat ng nilalang—kahit wari’y kumikilos at gumagalaw sa sari-saring paraan—ay nananahan sa Akin. Itinuturo ng larawang ito na ang galaw ng daigdig ay hindi hiwalay sa banal na saligan ng pag-iral; ang lahat ng umiiral ay sinusuportahan at nilalaman ng Kataas-taasan, kahit sa gitna ng ligalig ng digmaan at pasyang moral.
अजुन उवाच
Educational Q&A
All beings and all movement remain within the Supreme reality, just as wind—though it travels everywhere—never leaves space. The verse emphasizes dependence: the world’s activity is not independent of its divine support.
In the Bhīṣma Parva’s Bhagavadgītā discourse, Kṛṣṇa explains His all-pervading nature to Arjuna using a vivid analogy from nature, guiding Arjuna toward steadiness of understanding amid the impending battle.