Shloka 32
Viśvarūpa-darśana (The Vision of the Universal Form) — महायोगेश्वरस्य विश्वरूपदर्शनम्
इस प्रकार श्रीमह्याभारत भीष्मपर्वके श्रीमद्भगवद््गीतापव॑के अन्तर्गत ब्रह्मविद्या एवं योगशास््ररूप श्रीमद्भगवद््गीतोपनिषद्, श्रीकृष्णाजुनिसंवादमें अक्षत्रह्मययोग नामक आठवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ८ ॥ भीष्मपर्वमें बत्तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ,सम्बन्ध-- अब दी शलोकोंगें भगवान् अच्छी-बुरी जातिके कारण होनेवाली विषमताका अपनेगें अभाव दिखलाते हुए शरणायतिरूप भ्क्तिका महत्त्व प्रतिपादन करके अजुनिको भजन करनेकी आज्ञा देते हैं-- मां हि पार्थ व्यपश्रित्य येडपिः स्यु: पापयोनय: । स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेडपिः यान्ति परां गतिम् हे अर्जुन! स्त्री, वैश्य, शूद्र तथा पापयोनिः--चाण्डालादि जो कोई भी हों, वे भी मेरे शरण होकरः* परमगतिको ही प्राप्त होते हैं
māṁ hi pārtha vyapāśritya ye 'pi syuḥ pāpa-yonayaḥ | striyo vaiśyās tathā śūdrās te 'pi yānti parāṁ gatim ||
Sapagkat, O Pārtha, maging yaong itinuturing na “isinilang sa kasalanan”—mga babae, Vaiśya, at Śūdra—kung sila’y kumupkop sa Akin, sila man ay makaaabot sa pinakamataas na hantungan. Sa gitna ng mundong binabakuran ng hirarkiyang panlipunan at paghatol sa asal, ipinahahayag ng Panginoon na ang taos-pusong pagsuko at debosyon ay higit sa minanang katayuan, at binubuksan ang kaligtasan para sa lahat ng naghahanap sa Kanya.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Sincere refuge in the Divine (śaraṇāgati) and devotion (bhakti) grant access to the highest spiritual goal regardless of birth-based social labels; liberation is not monopolized by status but opened by surrender and faith.
On the battlefield discourse, Śrī Kṛṣṇa instructs Arjuna by emphasizing that even those socially regarded as disadvantaged or ‘impure’ can attain the supreme destination if they take refuge in Him, thereby redirecting Arjuna from social judgments to the universality of devotion.