Bhīṣma-parva Adhyāya 16 — Saṃjaya’s Boon, Bhīṣma’s Protection, and the Dawn Arraying of Armies
राजेन्द्र तव पुत्राणां पाण्डवानां तथैव च | दुष्प्रधृष्याणि चास्त्राणि सशस्त्रकवचानि च,राजेन्द्र! आपके पुत्रों तथा पाण्डवोंके दुर्दम्य अस्त्र-शस्त्र तथा कवच चमक उठे
sañjaya uvāca | rājendra tava putrāṇāṃ pāṇḍavānāṃ tathaiva ca | duṣpradharṣyāṇi cāstrāṇi saśastrakavacāni ca ||
Wika ni Sañjaya: O hari ng mga hari, ang mabibigat at nakapanghihilakbot na sandata—kasama ang mga armas at baluting bakal—ng iyong mga anak, at gayundin ng mga Pāṇḍava, ay kumislap nang maliwanag, na mahirap salagin ng sinumang kaaway. Ipinakikita ng tanawing ito ang magkapantay na kahandaang pandigma ng magkabilang panig, at ipinahihiwatig ang mabigat na pananagutang moral ng digmaang magpapaharap sa magkakamag-anak.
संजय उवाच
The verse highlights the symmetry of power and preparedness on both sides, intensifying the moral gravity of the coming battle: when equally matched kinsmen stand armed, victory cannot be treated as simple triumph, and the consequences demand sober reflection on dharma and responsibility.
Sanjaya reports to King Dhritarashtra that both the Kauravas and the Pandavas are fully armed; their formidable weapons and shining armor are visible, signaling that the armies are ready and the confrontation is imminent.