निमीलिताक्षं तं वीरं॑ साश्रुकण्ठस्तदा वृष: | भीष्म भीष्म महाबाहो इत्युवाच महाद्युति:,वीर भीष्मके नेत्र बंद थे। उन्हें देखकर महातेजस्वी कर्णकी आँखोंमें आँसू छलक आये और अभश्रुगदगदकण्ठ होकर उसने कहा--'भीष्म! भीष्म! महाबाहो! कुरुश्रेष्ठ! मैं वही राधापुत्र कर्ण हूँ, जो सदा आपकी आँखोंमें गड़ा रहता था और जिसे आप सर्वत्र द्वेषदृष्टिसे देखते थे।” कर्णने यह बात उनसे कही
sañjaya uvāca | nimīlitākṣaṃ taṃ vīraṃ sāśrukaṇṭhas tadā vṛṣaḥ | bhīṣma bhīṣma mahābāho ity uvāca mahādyutiḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Nang makita niya ang bayaning si Bhīṣma na nakapikit, si Karṇa—ang marilag na mandirigma—ay nabulunan ng luha at sa dalamhati’y sumigaw: “Bhīṣma! Bhīṣma! O makapangyarihang bisig!”
संजय उवाच