शीतस्यामृतकल्पस्य दिव्यगन्धरसस्य च । अतर्पयत् ततः पार्थ: शीतया जलधारया
śītasyāmṛtakalpasya divyagandharasasya ca | atarpayat tataḥ pārthaḥ śītayā jaladhārayā ||
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan nito, pinawi ni Pārtha ang uhaw at pagod niya sa pamamagitan ng pagbuhos ng malamig na agos ng tubig—tubig na tila nektar sa lamig, at wari’y may banal na halimuyak at lasa. Ipinapakita ng tagpong ito ang sandaling makatao sa gitna ng karahasan ng digmaan, kung saan magkasabay na nananatili ang habag at tungkulin sa larangan.
संजय उवाच
Even in war, dharma includes humane conduct: offering relief, refreshment, and dignity to the suffering. The verse highlights compassion as a complementary virtue to martial duty, not its negation.
Sañjaya describes Pārtha (Arjuna) pouring a cool stream of water that feels nectar-like and divinely fragrant/tasty, thereby refreshing and satisfying the person being addressed in the surrounding passage.