Shloka 68
त्वां तु चक्षुर्णं प्राप्प दग्धो घोरेण चक्षुषा । 'ये सत्यप्रतिज्ञ महारथी भीष्म सम्पूर्ण शास्त्रोंके पारंगत विद्वान् थे। इन्हें मनुष्य तथा सम्पूर्ण देवता मिलकर भी मार नहीं सकते थे। आप दृष्टिपातमात्रसे ही दूसरोंको भस्म करनेमें समर्थ हैं। आपके पास पहुँचकर भीष्म आपकी घोर दृष्टिसे ही नष्ट हो गये हैं' | ६७ £ न् एवमुक्तो धर्मराज: प्रत्युवाच जनार्दनम्,उनके ऐसा कहनेपर धर्मराज युधिष्ठिरने भगवान् श्रीकृष्णको इस प्रकार उत्तर दिया --'श्रीकृष्ण! आप हमारे आश्रय हैं तथा आप ही भक्तोंको अभय दान करनेवाले हैं। आपके ही कृपा-प्रसादसे विजय होती है और आपके ही रोषसे पराजय प्राप्त होती है
sañjaya uvāca | tvāṃ tu cakṣurṇaṃ prāpya dagdho ghoreṇa cakṣuṣā |
Sinabi ni Sañjaya: “Ngunit nang siya’y mapalapit sa abot ng iyong titig, siya’y napaso—nilamon ng sindak ng iyong mata.” Ipinapakita ng taludtod ang isang paghahambing na may aral: si Bhīṣma, bagaman bantog na di-matitinag, tapat sa panata, at dalubhasa sa sandata at mga śāstra, ay hindi lamang natalo ng mga sandata, kundi napasuko ng nakapanghihilakbot na lakas na may basbas ng dharma na nahahayag sa presensya ni Kṛṣṇa—na waring ang kapangyarihang pinangungunahan ng katuwiran ay kayang higitan ang pinakadakilang giting sa digmaan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that mere worldly invincibility and mastery (even Bhīṣma’s) can be overruled by a higher, dharma-aligned power. It suggests that ethical-spiritual authority—here associated with Kṛṣṇa—can ‘burn away’ even the mightiest when the cosmic order demands it.
Sañjaya describes Bhīṣma as being destroyed upon coming within the dreadful range of ‘your’ gaze—contextually pointing to Kṛṣṇa’s overwhelming presence/power. In the surrounding passage, this sets up Yudhiṣṭhira’s reply to Kṛṣṇa, acknowledging him as refuge and the source of victory or defeat.