उवाच माधव: काले धर्मपुत्र॑ युधिष्ठिरम् । दिष्ट्या जयसि कौरव्य दिष्ट्या भीष्मो निपातित:
sañjaya uvāca | uvāca mādhavaḥ kāle dharmaputraṁ yudhiṣṭhiram | diṣṭyā jayasi kauravya diṣṭyā bhīṣmo nipātitaḥ ||
Sabi ni Sañjaya: Sa angkop na sandali, nagsalita si Mādhava (Śrī Kṛṣṇa) kay Dharmaputra Yudhiṣṭhira: “Mapalad ka, O supling ng mga Kuru—ikaw ay nanaig. At gayundin, sa bisa ng kapalaran, si Bhīṣma ay naibagsak.” Inilalarawan ng pahayag ang pangyayari sa larangan hindi lamang bilang tagumpay sa taktika, kundi bilang isang pagliko na pinahintulutan ng tadhana, na may mabigat na bigat-etikal—sapagkat ang bumagsak ay ang iginagalang na nakatatanda at tagapangalaga ng Kuru-dharma.
संजय उवाच
Even in righteous warfare, outcomes are portrayed as dependent on ‘diṣṭi’ (destiny/fortune), reminding leaders like Yudhiṣṭhira to temper triumph with ethical awareness—especially when victory involves the fall of a venerable elder such as Bhīṣma.
After Bhīṣma has been brought down in battle, Kṛṣṇa approaches Yudhiṣṭhira at an opportune time and declares that Yudhiṣṭhira is prevailing and that Bhīṣma’s fall is a matter of fortune—marking a decisive shift in the war’s momentum.