Shloka 24
भ्रात्रा प्रस्थापितो वीर: स्वेनानीकेन दंशित: । प्रययौ पुरुषव्याप्र: स्वसैन्यं स विषादयन्
bhrātrā prasthāpito vīraḥ svenānīkena daṃśitaḥ | prayayau puruṣavyāghraḥ svasainyaṃ sa viṣādayan ||
Sinabi ni Sañjaya: Sa udyok at pag-uutos ng kanyang kapatid, ang bayaning iyon—bagaman napipigil at naiipit ng sarili niyang hanay—ay sumalakay pasulong nang may matinding lakas. Gaya ng tigre sa gitna ng mga tao, siya’y dumaluhong patungo sa pangkat ni Droṇa; at sa kanyang paglusob ay ibinagsak niya sa panlulumo ang hukbong Kaurava, sapagkat ang pagkakakita sa kanilang kampeon na bumagsak sa larangan ay yumanig sa kanilang loob.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a warrior’s actions and the perception of victory or loss directly affect collective morale. In dharmic warfare, leadership is not only physical prowess but also sustaining the army’s steadiness (dhṛti) amid fear and grief.
Sañjaya describes Duḥśāsana being sent forward by his brother and, though constrained and pressured within his own formation, surging ahead toward Droṇa’s contingent. His movement occurs amid a crisis of confidence in the Kaurava ranks, shaken by the fall of a key champion on the battlefield.