Shloka 26
एवं स पाण्डव: क्रुद्ध आत्तमात्तं पुनः पुनः । धनुश्विच्छेद भीष्मस्य सव्यसाची परंतप:
sañjaya uvāca |
evaṃ sa pāṇḍavaḥ kruddha āttamāttaṃ punaḥ punaḥ |
dhanuśvicchedaṃ bhīṣmasya savyasācī parantapaḥ |
atāḍayan raṇe bhīṣmaṃ sahitāḥ sarvasṛñjayāḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Kaya ang Pāṇḍava, nag-aalab sa galit, ay paulit-ulit na pinuputol ang busog ni Bhīṣma sa tuwing ito’y itinatangan at itinatayo niya. Si Arjuna, ang dalubhasang mamamana na bihasa kahit sa kaliwang kamay, tagasunog ng mga kaaway, ay tumama kay Bhīṣma sa labanan; at ang lahat ng Sṛñjaya, nagkakaisang magkakasama, ay sumalakay kay Bhīṣma mula sa bawat panig gamit ang nakapanghihilakbot na mga sandata, upang guluhin at unti-unting pahinain siya sa gitna ng makatarungan ngunit mapanirang mga hinihingi ng digmaan.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even within dharma-yuddha, skill and resolve must be guided by purpose: Arjuna’s repeated severing of Bhishma’s bow shows disciplined strategy, while the united Sṛñjayas illustrate that righteous aims in war often require coordinated effort rather than isolated heroism.
Sanjaya describes Arjuna, enraged, repeatedly cutting Bhishma’s bow whenever Bhishma takes it up, while the Sṛñjaya warriors collectively press Bhishma from all sides with weapons, attempting to overpower and exhaust the grandsire on the battlefield.