भरतानां च ये पूर्वे ते चैनं प्रशशंसिरे । महोपनिषदं चैव योगमास्थाय वीर्यवान्
bharatānāṁ ca ye pūrve te cainaṁ praśaśaṁsire | mahopaniṣadaṁ caiva yogam āsthāya vīryavān ||
Sinabi ni Sañjaya: Pinuri rin siya ng mga naunang ninuno ng angkang Bharata. Ang makapangyarihang bayani, na sumandig sa Yoga—ang diwa ng mga dakilang Upaniṣad—ay nanatiling matatag sa panloob na disiplina; karapat-dapat sambahin dahil sa paninindigang espirituwal na siyang korona ng isang buhay na tapat sa tungkulin, kahit sa gitna ng pagwasak ng digmaan.
संजय उवाच
True greatness is not only martial valor but also inner mastery: the verse highlights Bhīṣma as one who, beyond worldly duty, takes refuge in Upaniṣadic yoga—spiritual discipline grounded in the highest wisdom.
Sañjaya describes Bhīṣma’s stature: even the ancient forebears of the Bharata line praised him, and he is portrayed as a mighty figure established in profound yogic discipline associated with the Upaniṣads.