सात्यकिश्रेकितानश्च धृष्टद्युम्नश्न पार्षत: । विराटो द्रुपदश्चैव माद्रीपुत्री च पाण्डवी
sātyakiśrekitānaś ca dhṛṣṭadyumnaś ca pārṣataḥ | virāṭo drupadaś caiva mādrīputrī ca pāṇḍavī ||
Sinabi ni Sañjaya: “Naroon din sina Sātyaki at Śrekitāna; at si Dhṛṣṭadyumna, anak ni Pārṣata (Drupada); gayundin sina Virāṭa at Drupada; at ang ginang na Pāṇḍava, ang anak na babae ni Mādrī.” Sa ganitong pagtawag ng mga pangalan, itinatampok ng tagapagsalaysay ang lawak ng alyansa ng mga Pāṇḍava—mga pinunong kilala at mga maharlikang tagasuporta—na ang pagdalo ay tanda ng paninindigan, katapatan, at sama-samang pananagutan sa mga usaping moral at pampolitika ng nalalapit na labanan.
संजय उवाच
The verse functions as a dharmic reminder that war in the epic is not merely personal rivalry but a collective undertaking shaped by alliances, obligations, and chosen loyalties; naming leaders highlights responsibility and the ethical weight borne by those who commit their strength to a cause.
Sañjaya is enumerating notable warriors and royal allies on the Pāṇḍava side, continuing a catalog of participants as the armies are arrayed for the Kurukṣetra battle.