Shloka 636
ततः समाहरद् भीष्मस्तदस्त्रं पावकोपमम् | उस समय कवचधारी शिखण्डीने युद्धके लिये आगे बढ़ते हुए भीष्मपर आक्रमण किया। शिखण्डीको सामने देख भीष्मने अपने अग्निके समान तेजस्वी उस दिव्यास्त्रको समेट लिया
tataḥ samāharad bhīṣmas tad astraṃ pāvakopamam |
Wika ni Sañjaya: “Pagkaraan, inurong at pinigil ni Bhīṣma ang banal na sandatang iyon, na nagliliyab na parang apoy. Nang makita niya si Śikhaṇḍin na nakasuot ng baluti at sumusulong upang salakayin siya, pinili ni Bhīṣma na magpigil—hindi niya pinakawalan ang nag-aapoy na palaso—hindi lamang dahil sa taktika, kundi dahil sa panatang nagtatali sa kanya at sa dangal na dapat sundin kahit sa bangis ng digmaan.”
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, power is not the highest value; restraint guided by dharma and personal vows can govern action. Bhīṣma’s withdrawal of a fire-like weapon signals an ethical boundary he will not cross, despite battlefield pressure.
Śikhaṇḍin advances to attack Bhīṣma. In response, Bhīṣma gathers back/withholds a blazing divine missile instead of releasing it, indicating deliberate restraint upon seeing Śikhaṇḍin.