Shloka 51
सा छिन्ना बहुधा राजन् द्रोणचापच्युतैः शरै: । चूर्णीकृता विशीर्यन्ती पपात वसुधातले
sā chinnā bahudhā rājan droṇacāpacyutaiḥ śaraiḥ | cūrṇīkṛtā viśīryantī papāta vasudhātale ||
Wika ni Sañjaya: O Hari, ang pamalong iyon, na pinira-piraso ng mga palasong pinakawalan mula sa busog ni Droṇa, ay nadurog na parang pulbos; nagkawatak-watak at nagkalat, at bumagsak sa ibabaw ng lupa. Ipinakikita ng tagpong ito ang walang patid na bisa ng husay-pandigma, kung saan maging ang mabigat na sandata ay nagiging walang silbi—paalala sa pagkamarupok ng kapangyarihan at sa biglaang pagbaligtad na dala ng karahasan.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even the mightiest instruments of force can be swiftly destroyed; the verse highlights the instability of worldly power in war and invites reflection on the costs and reversals inherent in violence, despite adherence to martial duty.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a mace (gadā) has been struck by numerous arrows shot from Droṇa’s bow, cut into pieces, pulverized, and scattered as it falls to the ground.