Shloka 35
द्वाभ्यां द्वाभ्यां तु विव्याध गौतमप्रभृतीन् रथान् । तेडपि तं समरे राजन विव्यधुर्निशितै: शरै:,तत्पश्चात् भीमसेनने समरांगणमें लोहेके बने हुए नौ बाणोंसे राजा शल्यको बेधकर तीन बाणोंसे भगदत्तको, आठसे कृतवर्माको और दो-दो बाणोंद्वारा कृपाचार्य आदि रथियोंको बींध डाला। राजन! फिर उन्होंने भी अपने तीखे बाणोंद्वारा भीमसेनको घायल कर दिया
sañjaya uvāca |
dvābhyāṃ dvābhyāṃ tu vivyādha gautamaprabhṛtīn rathān |
te ’pi taṃ samare rājan vivyadhur niśitaiḥ śaraiḥ ||
Wika ni Sañjaya: Sa tig-dalawang palaso, tinamaan ni Bhīmasena ang mga mandirigmang nasa karwaheng pandigma, simula kay Gautama. O Hari, sila man sa labang iyon ay gumanti at tinamaan siya ng matutulis na palaso.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral texture of battlefield action: striking others inevitably draws return blows. In the kṣatriya context, valor is paired with acceptance of risk and consequence.
Sañjaya reports that a warrior pierces multiple chariot-fighters—starting with Gautama—using arrows in pairs; those warriors then retaliate, wounding him with sharp arrows.