Shloka 31
भीष्मस्य जलप्रार्थना — अर्जुनस्य पर्जन्यास्त्रप्रयोगः — दुर्योधनं प्रति सन्ध्युपदेशः
Bhīṣma’s request for water; Arjuna’s Parjanya-astra; counsel to Duryodhana on reconciliation
कृपं च नवभिर्बाणैर्भृशं विद्ध्वा समन्तत: । प्राग्ज्योतिषं शतैराजी राजन् विव्याध सायकै:,राजन! तब क्रोधमें भरे हुए पाण्डवोंके महारथी महायशस्वी भीमसेनने मद्रराज शल्यको तीन और कृपाचार्यको नौ बाणोंद्वारा सब ओरसे अत्यन्त घायल करके प्राग्ज्योतिषनरेश भगदत्तको सैकड़ों बाणोंद्वारा समरभूमिमें बींध डाला
kṛpaṃ ca navabhir bāṇair bhṛśaṃ viddhvā samantataḥ | prāgjyotiṣaṃ śatair ājau rājan vivyādha sāyakaiḥ ||
Wika ni Sañjaya: O Hari, si Bhīmasena, sa nag-aalab na galit, ay malupit na tumusok kay Kṛpa mula sa lahat ng panig sa pamamagitan ng siyam na palaso; at sa gitna ng labanan, kanyang pinana ang panginoon ng Prāgjyotiṣa, si Bhagadatta, ng daan-daang palaso.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the intensity of kṣatriya warfare: skill and courage operate within a grim ethical landscape where duty and anger can amplify violence. It invites reflection on how righteous duty (dharma) in war still carries moral gravity and consequences.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that in the battle Bhīma severely wounds Kṛpa with nine arrows from all sides and then showers the king of Prāgjyotiṣa, Bhagadatta, with hundreds of arrows.