Shloka 38
भीष्मस्य शरशय्या-प्राप्तिः
Bhīṣma’s Fall to the Arrow-Bed
हैडिम्बस्तु रणे राजन् दुर्मुखं शत्रुतापनम् । आजपघानोरसि क़्ुद्ध: शरेणानतपर्वणा
haiḍimbas tu raṇe rājan durmukhaṁ śatrutāpanam | ājaghānorasi kruddhaḥ śareṇānataparvaṇā ||
Sinabi ni Sañjaya: O Hari, sa gitna ng labanan, ang anak ni Hiḍimbā, nag-aalab sa poot, ay tumama kay Durmukha—tagapagpasakit ng mga kaaway—sa dibdib sa pamamagitan ng palasong may mga dugtong na nakabaluktot. Ipinapaalala ng pangyayaring ito na sa digmaan, ang galit ay nagpapatalim sa karahasan at agad na ginagawang sugat ang lakas ng mandirigma.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the immediacy of karmic consequence within the battlefield: anger (krodha) intensifies harm and accelerates downfall. Even celebrated martial prowess becomes ethically precarious when driven by rage rather than disciplined duty.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Ghaṭotkaca (the son of Hiḍimbā), enraged in combat, shoots Durmukha in the chest with a distinctive arrow described as having bent joints (ānata-parvan).