भीष्मस्य शरशय्या-प्राप्तिः
Bhīṣma’s Fall to the Arrow-Bed
तस्य माद्रीसुतश्चापं द्विधा चिच्छेद सायकै: । अथैनं छिन्नथन्वानं विव्याध नवभि: शरै:
tasya mādrīsutaś cāpaṃ dvidhā ciccheda sāyakaiḥ | athainaṃ chinnathanvānaṃ vivyādha navabhiḥ śaraiḥ ||
Sabi ni Sañjaya: Pagkaraan, pinutol ni Sahadeva, anak ni Mādrī, sa dalawang bahagi ang busog ng kanyang kalaban sa pamamagitan ng kanyang mga palaso; at nang nakatayo ang mandirigma na putol ang busog, muli siyang tinuhog ni Sahadeva ng siyam na palaso. Ipinakikita nito ang walang-awat na galaw ng digmaan—una’y pag-alis ng sandata, saka ang pagpasugat—kung saan ang husay at paninindigan ay ginagamit upang pawiin ang kakayahan ng kalaban na lumaban.
संजय उवाच
The verse highlights a battlefield ethic of neutralizing an enemy’s fighting capacity by first disabling the weapon (the bow) and then striking—showing tactical discipline within the harsh framework of kṣatriya warfare.
Sahadeva shoots to split an opponent’s bow into two; once the opponent is left bowless (chinnathanvan), Sahadeva follows up by wounding him with nine arrows, as Sañjaya reports.