Previous Verse
Next Verse

Shloka 28

Yuga-Lakṣaṇa and Varṣa-Pramāṇa Inquiry (युगलक्षण–वर्षप्रमाण–प्रश्न)

शाको नाम महाराज प्रजा तस्य सदानुगा । तत्र पुण्या जनपदा: पूज्यते तत्र शंकर:,वह उस द्वीपकी लंबाई और चौड़ाई सबको घेरकर खड़ा है। महाराज! उसके बीचमें शाक नामक एक बड़ा भारी वृक्ष है, जो जम्बूद्वीपके समान ही विशाल है। महाराज! वहाँकी प्रजा सदा उस शाकवृक्षके ही आश्रित रहती है। वहाँ बड़े पवित्र जनपद हैं। उस द्वीपमें भगवान्‌ शंकरकी आराधना की जाती है

saṃjaya uvāca | śāko nāma mahārāja prajā tasya sadānugā | tatra puṇyā janapadāḥ pūjyate tatra śaṅkaraḥ |

Sinabi ni Sañjaya: “O hari, may isang dakilang punò na ang pangalan ay Śāka, at ang mga tao roon ay laging tapat dito at nabubuhay na umaasa rito. Sa lupain na iyon ay may mga banal na pamayanan, at doon sinasamba si Panginoong Śaṅkara.”

शाकःŚāka (name; the śāka-tree)
शाकः:
Karta
TypeNoun
Rootशाक
FormMasculine, Nominative, Singular
नामby name
नाम:
TypeIndeclinable
Rootनाम
महाराजO great king
महाराज:
TypeNoun
Rootमहाराज
FormMasculine, Vocative, Singular
प्रजाthe people
प्रजा:
Karta
TypeNoun
Rootप्रजा
FormFeminine, Nominative, Singular
तस्यof it / of that (island/tree)
तस्य:
TypePronoun
Rootतद्
FormMasculine/Neuter, Genitive, Singular
सदाalways
सदा:
TypeIndeclinable
Rootसदा
अनुगाfollowing; dependent (on)
अनुगा:
Karta
TypeAdjective
Rootअनुग
FormFeminine, Nominative, Singular
तत्रthere
तत्र:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootतत्र
पुण्याःholy, meritorious
पुण्याः:
Karta
TypeAdjective
Rootपुण्य
FormMasculine, Nominative, Plural
जनपदाःcountries/regions/settlements
जनपदाः:
Karta
TypeNoun
Rootजनपद
FormMasculine, Nominative, Plural
पूज्यतेis worshipped
पूज्यते:
TypeVerb
Rootपूज्
FormPresent, Passive, Third, Singular
तत्रthere
तत्र:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootतत्र
शंकरःŚaṅkara (Śiva)
शंकरः:
Karma
TypeNoun
Rootशंकर
FormMasculine, Nominative, Singular

संजय उवाच

S
Sañjaya
M
Mahārāja (the king addressed, i.e., Dhṛtarāṣṭra)
Ś
Śāka (the great tree)
J
Janapadas (holy settlements/regions)
Ś
Śaṅkara (Śiva)

Educational Q&A

The verse highlights dharmic life through dependence on a sustaining sacred symbol (the Śāka tree) and the centrality of worship (Śaṅkara) in sanctified communities—suggesting that social order and well-being are grounded in reverence, sacred ecology, and devotion.

Sañjaya is describing a sacred region: a vast tree called Śāka, around which the people live in continual reliance, and holy settlements where Śiva (Śaṅkara) is worshipped.