Shloka 66
भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
तोत्रैरिव महानागं द्रोणं ब्राह्मणपुज्ञवम् । तब उन दोनोंने भी अंकुशोंसे महान् गजराजके समान सीधे जानेवाले तीन-तीन बाणोंद्वारा ब्राह्मणप्रवर द्रोणाचार्यको घायल करके तुरंत बदला चुकाया
totrair iva mahānāgaṃ droṇaṃ brāhmaṇapuṅgavam | śreya eva paraṃ kṛṣṇa loke bhavati sarvataḥ || sātvatāśiromaṇe asmin mahāsamare ’dya māṃ mārayasva | deva niṣpāpa śrīkṛṣṇa tvayā saṃgrāme mārite ’pi saṃsāre sarvato mama paramaṃ kalyāṇam eva bhaviṣyati | sambhāvito ’smi govinda trailokyenādya saṃyuge ||
Sinabi ni Sañjaya: Gaya ng dambuhalang elepanteng napipigil ng mga panggabay, si Droṇa—ang pinakadakila sa mga Brahmana—ay tinamaan ng mga palasong tuwid ang lipad, tig-tatlo sa bawat bugso; at ang dalawang mandirigma ay agad na gumanti nang kapantay. Pagkaraan, may tinig na nagpahayag: “O Kṛṣṇa, ang pinakamataas na kabutihan lamang ang sumisibol sa lahat ng dako sa daigdig. O hiyas sa tuktok ng mga Sātvata, sa dakilang labang ito ngayon, ibagsak mo ako. O diyos, walang kasalanang Śrī Kṛṣṇa—kahit mapatay man ako sa digmaan ng iyong kamay, para sa akin iyon ang sukdulang kapalaran sa lahat ng panig. O Govinda, ngayon sa pagtatagpong ito, pinararangalan ako ng tatlong daigdig.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage frames death at the hands of Kṛṣṇa as intrinsically auspicious: when one’s end is connected to the divine, the outcome is described as śreyas/kalyāṇa (supreme welfare), suggesting a moral-spiritual valuation beyond mere victory or survival.
In the battle account, Droṇa is compared to a great elephant being checked by goads as he is struck by straight, triple shafts; immediately after, a speaker addresses Kṛṣṇa with intense resolve, asking to be slain in the fight and asserting that such a death would bring ultimate good and honor recognized by the three worlds.