भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
चोदयामास तानश्चान् विनुन्नान् भीष्मसायकै: । भगवान् श्रीकृष्ण बिना किसी घबराहटके धैर्य धारणकर भीष्मके सायकोंसे क्षत- विक्षत हुए उन घोड़ोंको शीघ्रतापूर्वक हाँक रहे थे || ४४ ह ।। ततः पार्थो धनुर्गृह्ा दिव्यं जलदनि:स्वनम्
codayāmāsa tāṁś cāśvān vinunnān bhīṣmasāyakaiḥ | bhagavān śrīkṛṣṇaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Pagkaraan nito, ang Mapalad na Śrī Kṛṣṇa, matatag at di matinag, walang bahid ng pagkatakot, ay pinasulong ang mga kabayong iyon—na sugatan at bugbog na sa mga palaso ni Bhīṣma—at mabilis na pinatakbo pasulong. Ipinakikita ng tagpong ito ang disiplinadong tapang: kahit may sugat at panganib, ang tagapagmaneho ng karwahe ay tumutupad sa tungkulin nang walang pagkatuliro, pinananatili ang adhikain ng mandirigma sa pamamagitan ng kapanatagan at husay.
संजय उवाच
Steadfastness in dharma: even under threat and pain, one should act with calm discipline and competence. Kṛṣṇa’s unshaken charioteering models ethical courage—supporting rightful action through self-control rather than fear.
During the battle, Bhīṣma’s arrows have wounded the chariot horses. Kṛṣṇa, serving as charioteer, quickly urges and controls them, maintaining the chariot’s movement and protecting Arjuna’s fighting capacity despite the intense assault.