भीष्मरथाभिमुख्यं — Arjuna’s advance with Śikhaṇḍin; Duḥśāsana’s interception
भीष्म॑ द्रोणं कृपं चैव शल्यं चोवाच भारत । युध्यध्वमनहंकारा: कि चिरं कुरुथेति च
sañjaya uvāca | bhīṣmaṃ droṇaṃ kṛpaṃ caiva śalyaṃ covāca bhārata | yudhyadhvam anahaṃkārāḥ kiṃ ciraṃ kurutheti ca ||
Sinabi ni Sañjaya: “Pagkaraan, hinarap ni Duryodhana sina Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, at Śalya: ‘Lumaban kayo, isantabi ang pagmamataas at pagpapahalaga sa sarili. Bakit kayo nagtatagal nang ganyan?’ Ipinakikita ng sandaling ito na sa init ng digmaan, ang pagkainip at ego ang nagtutulak sa mga pinuno na gipitin ang matatanda at mga guro, at ginagawang paligsahan ng dangal ang tungkulin sa halip na disiplinadong pagsunod sa matuwid na asal.”
संजय उवाच
The verse highlights the ethical tension between duty in battle and the corrupting influence of ego and impatience. Even when urging ‘fight without ego,’ Duryodhana’s command reveals how pride and urgency can distort dharma into mere victory-seeking.
Sañjaya reports that Duryodhana addresses senior Kaurava commanders—Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, and Śalya—pressing them to engage decisively and questioning their delay, thereby intensifying the momentum of the battle.