तथैव भगदत्तश्न श्रुतायुश्न महाबल:
tathaiva bhagadattaś ca śrutāyuś ca mahābalaḥ
Wika ni Sañjaya: “Gayundin, sina Bhagadatta at Śrutāyu—kapwa lalaking may dakilang lakas—ay sumabak sa labanan.” Ipinahihiwatig ng linyang ito na sa kaguluhang moral ng digmaan, ang mga bantog na mandirigma ay nahihila sa iisang agos ng pagwasak, at ang kanilang sariling galing ay nagiging kasangkapan sa mas malaki at tila itinadhanang tunggalian.
संजय उवाच
Even extraordinary strength (mahābala) is ethically ambivalent in war: prowess becomes meaningful only by the cause it serves. The verse, by listing mighty fighters, invites reflection on how personal valor can be absorbed into collective conflict and its consequences.
Sañjaya continues his battlefield report by naming additional powerful warriors—Bhagadatta and Śrutāyu—indicating that they too are participating in the ongoing combat, alongside others previously mentioned.