Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
महता रथवंशेन पार्थस्यावारयन् दिश: । तब रथियोंमें श्रेष्ठ कृपाचार्य
sañjaya uvāca | mahatā rathavaṃśena pārthasyāvārayan diśaḥ | tatra rathiyoṃ meṃ śreṣṭhaḥ kṛpācāryaḥ, duryodhanaḥ, aśvatthāmā, śalyaḥ, kāmbojarājaḥ sudakṣiṇaḥ, avantīke rājakumārau vinda-anūvindaḥ tathā bāhnalīkadeśīyaiḥ sainikaiḥ saha rājā bāhnīkaḥ—ete sarve rathināṃ viśālāṃ senāṃ sārdhaṃ kṛtvā tena pārthasya samantād diśaḥ, sarvān mārgaṃś ca rurodhuḥ |
Wika ni Sañjaya: Sa pamamagitan ng napakalaking hanay ng mga karwaheng pandigma, hinarangan nila ang lahat ng direksiyon ni Arjuna. Doon, ang mga pangunahing mandirigmang nakasakay sa karwahe—si Kṛpācārya, Duryodhana, Aśvatthāmā, Śalya, si Sudakṣiṇa na hari ng Kāmboja, ang mga prinsipe ng Avanti na sina Vinda at Anuvinda, at si Haring Bāhnīka kasama ang mga kawal ng lupain ng Bāhlīka—ay nagtipon ng isang dambuhalang hukbong-karwahe at sinarhan ang lahat ng daan sa bawat panig laban kay Pārtha.
संजय उवाच
The verse highlights how dharma in war is tested not only by personal courage but also by strategic pressure: many renowned warriors combine forces to restrain one opponent, showing the ethical tension between collective necessity in battle and the ideal of fair, heroic combat.
Sañjaya reports that leading Kaurava-aligned chariot-warriors—Kṛpa, Duryodhana, Aśvatthāmā, Śalya, Sudakṣiṇa, Vinda, Anuvinda, and Bāhnīka with Bāhlīka troops—assemble a large chariot contingent and block all approaches around Arjuna, effectively hemming him in.