शराणां च सहस्रेण पुनरेव समुद्यतः । सात्यकिश्छादयामास ननाद च महाबल:,महाबली सात्यकिने पुनः एक हजार बाणोंकी वर्षा करके अश्वत्थामाको ढक दिया और बड़े जोरसे गर्जना की
śarāṇāṃ ca sahasreṇa punar eva samudyataḥ | sātyakiś chādayāmāsa nanāda ca mahābalaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Muling tumindig, ang makapangyarihang si Sātyaki ay nagpaulan ng isang libong palaso kay Aśvatthāman, tinabingan siya hanggang di na makita, at saka umungal nang buong lakas—isang kilos upang igiit ang paghahari at pasiglahin ang loob sa gitna ng kaguluhan ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights a kṣatriya battlefield ethic: decisive action, steadfastness after setbacks (“once again”), and the use of force and morale (the roar) to protect one’s side and uphold one’s duty in war.
Sātyaki renews his attack and releases a dense volley—described as a thousand arrows—so intense that Aśvatthāmā is effectively ‘covered’ by it; Sātyaki then roars, signaling confidence and intimidating the opponent.