Adhyāya 104 — Śikhaṇḍin-puraskāraḥ (Śikhaṇḍin as Vanguard) and Bhīṣma’s Counter-Advance
प्रादुश्षक्रे महामायां तामसीं परतापनाम् | फिर समरांगणमें शत्रुसे पीड़ित एवं विमुख हुए राक्षसने शत्रुओंको तपानेवाली अपनी (अन्धकारमयी) तामसी महामाया प्रकट की
sañjaya uvāca | prāduścakre mahāmāyāṃ tāmasīṃ paratāpanām |
Sinabi ni Sanjaya: Ang rākṣasa, na labis na napipinsala ng kaaway at napilitang umurong sa larangan, ay naghayag ng kanyang dakilang ilusyon—madilim, tamasiko, at nagpapahirap sa mga kalaban—upang lituhin ang mga katunggali sa halip na harapin sila sa tuwid na tapang.
संजय उवाच
The verse contrasts open, dharmic combat with tamasic deception: when overwhelmed, the rākṣasa resorts to dark illusion to harm and confuse foes, highlighting how tamas (delusion/obscurity) can replace straightforward courage and clarity in war.
Sañjaya reports that, on the battlefield, a rākṣasa who has been harried by enemies and has turned away manifests a powerful, darkness-based magical illusion intended to torment and disorient the opposing side.