सक्तुदानमहिमा — The Merit of Justly-Earned Charity
Kapotī Brāhmaṇa and Dharma as Atithi
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके १२२० श्लोक मिलाकर कुल १२७३ श्लोक हैं) ऑपन-- मा बछ। अप ऋाल ।।
dākṣiṇātya adhika-pāṭhake 1220 śloka milākara kula 1273 ślokāḥ santi | āśvamedhika-parva sampūrṇam | anuṣṭup (anya baḍe chanda) baḍe chandōṃ ko 32 akṣaroṃ ke kula-yoga ko anuṣṭup mānakara ginane para uttara-bhāratīya-pāṭhase liye gaye 2747 || (122) 168
Isinaysay ni Vaiśampāyana sa anyong kolofon: sa timog na salin (Dakṣiṇātya), may dagdag na 1,220 taludtod kaya ang kabuuan para sa bahaging ito ay 1,273; kaya’t natatapos ang Aśvamedhika Parva. Sa pagbibilang ng sukat, ang mas mahahabang metro ay minsang ginagawang katumbas na bilang ng Anuṣṭubh sa pag-aakalang bawat 32 pantig ay isang Anuṣṭubh; sa paraang iyon, ang hilagang salin ay umaabot sa 2,747. Ang bahaging ito ay talaing pang-editoryal at pang-metro, hindi aral ng salaysay; ito ang pormal na tanda ng pagtatapos ng parva at naglalahad ng estadistika ng mga pagkakaiba ng teksto.
वैशम्पायन उवाच
This passage does not present a moral teaching in the usual narrative sense; it functions as a colophon and editorial note, emphasizing the careful preservation of the Mahābhārata through different recensions and the scholarly practice of standardizing metrical counts.
The narrator Vaiśampāyana marks the completion of the Āśvamedhika Parva and reports verse-count differences between the Southern and Northern textual traditions, including a method for converting longer metres into an equivalent Anuṣṭubh-based count.