Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
पालनेन विशस्तुष्टा: कामैस्तुष्टा वरस्त्रिय: | अनुक्रोशैस्तथा शूद्रा दानशेषै: पृथग्जना:
vaiśaṃpāyana uvāca | pālanena viśiṣṭāḥ tuṣṭāḥ kāmais tuṣṭā varastriyaḥ | anukrośais tathā śūdrā dānaśeṣaiḥ pṛthagjanāḥ |
Wika ni Vaiśaṃpāyana: “Sa pamamagitan ng pag-iingat at mabuting pamamahala, nasiyahan ang mga kagalang-galang; sa pagtupad sa mga ninanais, nasiyahan ang mga mararangal na babae; sa habag, nasiyahan ang mga Śūdra; at sa mga natira sa mga handog—yaong nalabi matapos ang pamamahagi ng kawanggawa—nasiyahan ang karaniwang tao.”
वैशग्पायन उवाच
The verse teaches a model of righteous governance: a ruler sustains social harmony by protecting people, ensuring legitimate needs are met, practicing compassion toward the vulnerable, and extending generosity so that even the ordinary populace benefits.
Vaiśaṃpāyana is describing how different sections of society are being pleased and supported through appropriate means—protection, provision, compassion, and charitable distribution—framing the scene as an example of orderly, dharmic administration.