अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
व्यास: सशिष्यो भगवान् वर्धयामास तं नृपम् । इस प्रकार इन्द्रके समान तेजस्वी राजा युधिष्ठिरके उस यज्ञको समाप्त करके शिष्योंसहित भगवान् व्यासने उन्हें बधाई दी--अभ्युदयसूचक आशीर्वाद दिया
Vyāsaḥ saśiṣyo bhagavān vardhayāmāsa taṃ nṛpam | indrasamaṃ tejasvinaṃ rājānaṃ yudhiṣṭhiram aśvamedhayajñaṃ samāpya saśiṣyaiḥ saha bhagavān vyāsaḥ abhinandya abhudayasūcakaṃ āśīrvādaṃ dadau |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang matapos ni Haring Yudhiṣṭhira—maningning na tulad ni Indra—ang kaniyang handog na Aśvamedha, dumating ang kagalang-galang na pantas na si Vyāsa, kasama ang kaniyang mga alagad, upang parangalan ang hari at palakihin ang kaniyang galak at dangal sa pamamagitan ng mapalad na mga pagpapala. Ipinahihiwatig ng sandaling ito na ang matuwid na paghahari ay hindi pinatutunayan ng lakas lamang, kundi ng ganap na pagtupad sa banal na tungkuling nakaayon sa dharma at ng basbas ng mga marurunong.
वैशम्पायन उवाच
Dharma is validated through right completion of duty: a king’s glory is not only conquest or authority, but the disciplined fulfillment of sacred and social obligations, confirmed by the blessings of realized sages.
After Yudhiṣṭhira completes the Aśvamedha sacrifice, Vyāsa arrives with his disciples, congratulates the king, and bestows auspicious benedictions that signify prosperity and rightful success.